Πώς μεγαλώνει ένας άνθρωπος μέσα στο σώμα του;
Πώς κουβαλά τις πρώτες του πτώσεις, τους έρωτες που δεν ολοκληρώθηκαν, τις φιλίες που άλλαξαν μορφή, τις λέξεις που δεν ειπώθηκαν ποτέ;
Στην πρώτη της ποιητική συλλογή, η Βασιλική Στρώλη χαρτογραφεί μια διαδρομή ενηλικίωσης γεμάτη μικρές καθημερινές αποκαλύψεις. Με αφετηρία το σώμα, τη μνήμη και την επιθυμία, τα ποιήματα κινούνται ανάμεσα στην τρυφερότητα και την απώλεια, στην παιδικότητα και την ευθύνη, στο παιχνίδι και την αναζήτηση.
Γάτες, παλτό που σέρνονται στο πάτωμα, γλάροι, τετράδια, χαμηλά τραπέζια, παιχνίδια της γειτονιάς, κασκόλ, καλοκαίρια και χειμώνες συνθέτουν ένα ποιητικό σύμπαν όπου το προσωπικό συναντά το συλλογικό και το οικείο αποκτά νέες σημασίες.
Μια συλλογή για όσους συνεχίζουν να ψάχνουν τον δρόμο τους. Για όσους πιστεύουν πως οι συναντήσεις δεν τελειώνουν ποτέ πραγματικά. Και για όσους ελπίζουν ότι κάποτε, κάπου, οι γάτες τους θα γνωριστούν.
Αφήστε μια απάντηση