Κάποιοι άνθρωποι αφήνουν πίσω τους περιουσίες. Άλλοι φωτογραφίες. Άλλοι ονόματα χαραγμένα σε μάρμαρα. Ο Γρηγόρης ο ράφτης άφησε ιστορίες. Ιστορίες που ξεκινούν από τη Μεσημβρία της Μαύρης Θάλασσας και φτάνουν ως τη Νέα Μεσημβρία. Από τα καράβια των προσφύγων μέχρι τα καφενεία του χωριού. Από τον πόλεμο, την ξενιτιά και τον έρωτα μέχρι τα πανηγύρια, τα χωράφια, τα νοσοκομεία και εκείνες τις μικρές καθημερινές πράξεις που σπάνια γράφονται στην Ιστορία, αλλά μένουν χαραγμένες στις καρδιές των ανθρώπων. Ο γιος επιχειρεί να ξανασυναντήσει τον πατέρα του μέσα από τις μνήμες όσων τον γνώρισαν. Συγγενείς, φίλοι, γείτονες, συγχωριανοί και περαστικοί κρατούν ο καθένας από ένα κομμάτι του νήματος. Κι όταν όλες οι φωνές ενωθούν, σχηματίζεται το πορτρέτο ενός ανθρώπου, ενός χωριού και μιας εποχής που χάνεται. Γιατί καμιά ζωή δεν ανήκει μόνο σ’ εκείνον που τη ζει. Ανήκει και σ’ εκείνους που την αγάπησαν. Και που συνεχίζουν να την αφηγούνται.
Ένα βιβλίο για το αόρατο νήμα που ενώνει τους ανθρώπους, τις γενιές και τις μνήμες τους..
Αφήστε μια απάντηση